समानान्तर
-विवश बौलाहा
चराले अण्डा कोरल्छ । दु:ख गरेर चारो खोजेर ल्याउँछ र आफुले नखाई नखाई
भएपनि खुवाउछ । जति खुवाए पनि बचेराहरु मुख बाइ रहेका हुन्छन् । तिनीहरू
ठूला हुन्छन् तर पनि मुख बाउन छोड्दैनन् । दिक्क लागेर चराले बच्चाहरूलाई
गुँडनिकाला गरिदिन्छ, आफैँ गरिखाओ भनेर ।
त्यस्तै भगवानले चिम्पाञ्जीबाट मान्छे बनाए । बल दिए । मान्छेले
मागिरह्यो । बुद्दि दिए । प्रविधि दिए । तैपनि मागिरह्यो । यस्तो चालले
मान्छे उभो नलाग्ने देखे पछी उनले मान्छेको साथ छोडिदिए, आफै गरिखाओ भनेर ।
फरक यति मात्र छ ,
चराका बच्चाहरू आकाशमा उड्न सिक्दैछन् ।
मान्छेहरू आकाशतिर फर्केर अझैपनि मुख बाइरहेका छन् ।
No comments:
Post a Comment